100 %
De afgelopen maanden/het afgelopen jaar was pittig, en nog steeds zit ik nog niet voor 100% goed in mijn vel.
Eigenlijk had ik nergens zin in om iets te doen. Ja, drie keer per week naar de sportschool. Tijdens en na het trainen had ik een voldaan gevoel (endorfine, serotonine en dopamine).|
Het weer zat de laatste weken ook niet mee. Ik hou best wel van winter: wanneer het sneeuwt en de zon schijnt.
Ik keek uit naar de thuiswedstrijden van Cambuur, maar die gingen niet door vanwege het winterse weer.
Hetzelfde gold voor de Miniature People. Ik had ook geen zin om de route te wandelen. Geen zin om mensen tegen te komen en vragen te beantwoorden. Des te langer ik het uitstelde, des te moeilijker het werd.
In de afgelopen weken, maanden, het afgelopen jaar heb ik vaak het idee gehad: ik stop met de Miniature People. Ik merkte dat ik de inspiratie miste om creatieve dingen te bedenken en te maken (op de schrobborstel na).
In de gesprekken met de psycholoog hebben we dit besproken. Na ieder gesprek ging ik hoopvol naar huis. Ik keek uit naar het weekend, want dan wilde ik op pad met de Miniature People. Maar op het moment zelf was dat gevoel ineens weg.
Vorige week heb ik de negatieve cirkel van minder activiteiten – minder voldoening – minder plezier doorbroken. Door de stappen te volgen die de psycholoog en ik hadden besproken.
De voorspellingen voor zaterdag waren prima: een zonnige dag. Tot ik vrijdagavond het weerbericht zag en bleek dat er geen zonneschijn op de planning stond, maar de hele dag mist.
Eigenlijk paste dat weer beter bij hoe het in mijn hoofd voelde. Mijn hersenen zitten al weken in de mist.
Zaterdag ben ik op pad gegaan en heb ik een prachtige dag gehad. De helft van de route gewandeld, meerdere mensen gesproken. Ik ging met een voldaan gevoel naar huis.
Het was afwachten wat de zondag zou brengen, maar ook die dag verliep goed: een vrolijk en voldaan gevoel.
Vanmorgen stapte ik met een goed gevoel uit bed.
Ik ben er nog niet, maar er zit in ieder geval een sterke stijgende lijn in. Het plezier is terug — en dat is het belangrijkste.
